<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Բոլորակ &#187; Կարեն Քոլոյան</title>
	<atom:link href="https://parents.disabilityinfo.am/author/garen/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://parents.disabilityinfo.am</link>
	<description>Հաշմանդամություն ունեցող երեխաների ծնողների համար</description>
	<lastBuildDate>Wed, 09 Jan 2019 10:37:59 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=4.1.38</generator>
	<item>
		<title>Ինչ է հոդախախտը</title>
		<link>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%a7-%d5%b0%d5%b8%d5%a4%d5%a1%d5%ad%d5%a1%d5%ad%d5%bf%d5%a8/</link>
		<comments>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%a7-%d5%b0%d5%b8%d5%a4%d5%a1%d5%ad%d5%a1%d5%ad%d5%bf%d5%a8/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 22 Sep 2015 14:19:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Կարեն Քոլոյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Առողջապահական]]></category>
		<category><![CDATA[Տեղաշարժվելու դժվարություն]]></category>
		<category><![CDATA[արաբկիր]]></category>
		<category><![CDATA[կոլոյան]]></category>
		<category><![CDATA[հոդախախտ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://parents.disabilityinfo.am/?p=605</guid>
		<description><![CDATA[Ինչ է հոդախախտը Եթե նախկինում այն կոչվում էր բնածին հոդախախտ, ապա հիմա ամբողջ աշխարհում ընդունված է այն անվանել զարգացող հոդախախտ: Հոդախախտ ասելով` մենք նկատի ունենք կոնքազդրային հոդի հետ կապված խնդիրները: Կան երեխաներ, ովքեր ծնվում են առանց հոդախախտի, բայց թույլ զարգացած կոնքազդրային հոդով, և եթե երեխային ճիշտ չխնամեն, այդ ոչ ճիշտ զարգացած հոդը կարող է վերածվել [...]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;"><strong>Ինչ է հոդախախտը</strong></span></p>
<p style="text-align: justify;">Եթե նախկինում այն կոչվում էր բնածին հոդախախտ, ապա հիմա ամբողջ աշխարհում ընդունված է այն անվանել զարգացող հոդախախտ: Հոդախախտ ասելով` մենք նկատի ունենք կոնքազդրային հոդի հետ կապված խնդիրները: Կան երեխաներ, ովքեր ծնվում են առանց հոդախախտի, բայց թույլ զարգացած կոնքազդրային հոդով, և եթե երեխային ճիշտ չխնամեն, այդ ոչ ճիշտ զարգացած հոդը կարող է վերածվել հոդախախտի:</p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;"><strong>Որն է առաջացման պատճառը և ինչպես է այն դրսևորվում</strong></span></p>
<p style="text-align: justify;">Հոդախախտի առաջացման հստակ պատճառը մինչ օրս բժշկագիտության համար մնում է անհայտ: Այն դրսևորվում է կոնքազդրային հոդերի ոչ սիմետրիկությամբ: Կան մի քանի խումբ մարդիկ, որոնց մոտ հոդախախտ ունենալու ռիսկը շատ մեծ է: Այդ խմբերին են դասվում`</p>
<ul style="text-align: justify;">
<li>աղջիկ երեխաները,</li>
<li>երեխաներ, որոնց մոտ առկա է կապանային գերճկունություն, գերակտիվ են,</li>
<li>երեխաներ, ովքեր ծնվում են ոչ թե գլխով, այլ հետույքով,</li>
<li>երեխաներ, որոնց մոտ առկա են այլ խնդիրներ,</li>
<li>կա նաև գենետիկ գործոն. եթե մայրը հոդախախտ ունի, ապա երեխայի մոտ նույն խնդիրն ունենալու հավանականությունը մեծ է:</li>
</ul>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;"><strong>Որոնք են հոդախախտի բուժման տարբերակները</strong></span></p>
<p style="text-align: justify;">Հոդախախտի բուժման կամ կանխարգելման համար շատ կարևոր է այն վաղ հայտնաբերել և զբաղվել դրա բուժմամբ: Նախկինում այս հարցում շատ մեծ դեր էին կատարում մանկաբույժները, ովքեր զննում էին բոլոր նորածիններին և հայտնաբերում կոնքազդրային հոդի խախտումները: Սակայն միայն ստուգելով երբեմն անհնար է լինում հայտնաբերել հոդի խախտումը: Դրա համար էլ որոշ երկրներում զարգացավ կոնքազդրային հոդի սոնոգրաֆիկ հետազոտումը, որը որպես սկրինիգ ընդունվեց բոլոր ծննդատներում: Այս սկրինինգի արդյունքում առանձնացվում է երեք խումբ`</p>
<ol style="text-align: justify;">
<li>երեխաներ, որոնց մոտ չկա կոնքազդրային հոդի խախտում,</li>
<li>երեխաներ, որոնց մոտ առկա է ոչ լիարժեք զարգացած հոդ. նրանք պարտադիր կերպով իրենց կյանքի ընթացքում անցնում են սոնոգրաֆիկ հետազոտություն, մինչև հոդը սկսի լիարժեք զարգանալ,</li>
<li>երեխաներ, որոնց մոտ ախտորոշվում է հոդախախտ, և անմիջապես սկսվում է բուժումը:</li>
</ol>
<p style="text-align: justify;">Աշխարհի շատ երկրներ, օրինակ` Շվեյցարիան, Ավստրիան, պարտադիր կերպով կիրառում են այդ սկրինինգը, սակայն, օրինակ, ԱՄՆ-ն հրաժարվեց այն ընդունելուց, քանի որ մեկ երեխային նման սկրինինգի ենթակելու համար անհրաժեշտ է մոտ 500 դոլար, բացի այդ, այնտեղ մանկաբույժները շատ փորձառու են և զգույշ: Մի աննշան խնդրի դեպքում նրանք երեխային ուղարկում են օրթոպեդի մոտ, մեզ մոտ մանկաբույժները հիմնականում թոքերն են լսում:</p>
<p style="text-align: justify;">Վաղ շրջանում հոդախախտի վերացումն ավելի հեշտ և էժան է: Հոդախախտերից խուսափելու, դրանց առկայության դեպքում վաղ հայտնաբերման և լիարժեք բուժման համար անհրաժեշտ է զերծ մնալ երեխաներին բարուրելուց: Իսկ ոչ ճիշտ, ոչ սիմետրիկ քայլվածքի դեպքում ծնողները պետք է դիմեն մանկական օրթոպեդին:</p>
<p style="text-align: justify;"><strong>«Արաբկիր</strong><strong>» բժշկական կենտրոն</strong> է տարեկան այցելում 20-30 երեխա, որոնց մոտ հոդախախտը նկատել են շատ ուշ` արդեն քայլելու ընթացքում: Այդ տարիքում բուժումն ավելի թանկ է, վերջնական արդյունքն էլ կարող է ոչ լիարժեք լինել:</p>
<p style="text-align: justify;">Թեև հոդախախտերի բուժման և կանխարգելման համար հայաստանցի բժիշկները դիմել են ՀՀ առողջապահության նախարարություն, որպեսզի այդ սկրինինգը պարտադիր դառնա նաև բոլոր ծննդատներում, նախարարությունն այն մերժել է` պատճառաբանելով, որ լուրջ ֆինանսական ծախսեր է պահանջում: Հայաստանում միայն մի քանի ծննդատներ կան, օրինակ` «Շենգավիթ» բժշկական կենտրոնի, Մարգարյանի, որտեղ նորածինները պարտադիր կերպով անցնում են կոնքազդրային հոդի սոնոգրաֆիկ հետազոտություն, որը դառնում է հոդախախտի վաղ հայտնաբերման և լիարժեք բուժման հիմնաքար:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%a7-%d5%b0%d5%b8%d5%a4%d5%a1%d5%ad%d5%a1%d5%ad%d5%bf%d5%a8/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Հետվիրահատական շրջան</title>
		<link>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%b6/</link>
		<comments>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%b6/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 08 Jun 2015 15:43:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Կարեն Քոլոյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Առողջապահական]]></category>
		<category><![CDATA[Տեղաշարժվելու դժվարություն]]></category>
		<category><![CDATA[առողջապահություն]]></category>
		<category><![CDATA[երեխաներ]]></category>
		<category><![CDATA[հաշմանդամություն]]></category>
		<category><![CDATA[վիրահատություն]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://parents.disabilityinfo.am/?p=471</guid>
		<description><![CDATA[Եթե երեխայի վիճակի մասին երկու ծնողներն էլ հավասարաչափ տեղեկացված չեն, դա խնդիր չէ, կարևորն այն է, որ բժշկի հետ կապի մեջ լինի նա, ով ընտանիքում առաջնորդն է և զբաղվելու է երեխայով: Հայաստանում ընդունված է` երբ երեխային վիրահատում են, այդ օրը նրա ողջ մեծ ընտանիքը՝ տատիկները, պապիկները, մորաքույրերը, հորեղբայրները և մյուսները, գալիս են հիվանդանոց, հերթով մոտենում [...]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Եթե երեխայի վիճակի մասին երկու ծնողներն էլ հավասարաչափ տեղեկացված չեն, դա խնդիր չէ, կարևորն այն է, որ բժշկի հետ կապի մեջ լինի նա, ով ընտանիքում առաջնորդն է և զբաղվելու է երեխայով:</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Հայաստանում ընդունված է` երբ երեխային վիրահատում են, այդ օրը նրա ողջ մեծ ընտանիքը՝ տատիկները, պապիկները, մորաքույրերը, հորեղբայրները և մյուսները, գալիս են հիվանդանոց, հերթով մոտենում են բժշկին, որպեսզի նա բացատրի, թե ինչ է արել, ինչ վիրահատություն է կատարել, իսկ բժիշկն ադքան ժամանակ չունի: Այդ պատճառով մեկը կամ երկուսը, ցանկալի է` որ ծնողները լինեն այն մարդիկ, ում բժիշկը վիրահատությունից առաջ ու հետո կբացատրի, թե ինչ է արել, ինչպես է անցել վիրահատությունը և այլն:</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Հետվիրահատական շրջանում ծնողն ու հիվանդը ոչինչ չունեն անելու, փոխարենը շատ բան ունի անելու բուժանձնակազմը: Այս շրջանում առաջնահերթ պետք է նվազեցնել ցավը, քանի որ ցավն է, որ երեխային լարում է բոլորի դեմ` ծնողների, բժշկի, ու նա երկրորդ անգամ չի ցանկանա բժշկի գնալ: Կարևոր է, որ երեխան հիվանդանոցից ժպիտը դեմքին դուրս գա, հավատալով, որ լավ տեղ է եկել, իրեն լավ բան են արել ու լավ արդյունքով տուն է գնում: Դրա համար պետք է կապ հաստատել, կոնտակտ գտնել երեխայի հետ: Այժմ դա ավելի դժվար է, որովհետև բժշկությունն այնքան է զարգացել, որ հիմա հիվանդը 1-2 օր է մնում հիվանդանոցում, և պետք է հասցնել 1-2 օրվա ընթացքում ընկերանալ երեխայի հետ, որպեսզի նա ժպիտը դեմքին գնա տուն: Դա շատ բարդ է հատկապես փոքր երեխաների դեպքում:</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Շատ հաճախ ծնողները սպասում են, որ, ահա, երեխան կվիրահատվի և վերջ: Բայց կան դեպքեր, երբ երեխան պետք է բազմաթիվ անգամ վիրահատվի, քանի որ երեխայի աճի հետ նոր խնդիրներ են ի հայտ գալիս: Կան դեպքեր, երբ բժիշկը վիրահատում է երեխային, բայց նրան չի բուժում, այլ մի փոքր բարելավում է նրա ֆունկցիոնալ վիճակը, կյանքի որակը: Վիրահատությունից հետո երեխաները պետք է հնարավորինս շուտ վերադառնան իրենց ակտիվ կյանքին, դպրոց հաճախեն, բակ դուրս գան խաղալու և տարբեր բաներով զբաղվեն:</span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="color: #000000;">Կարևոր է, որ վիրահատությունից հետո ծնողը հետևի բժշկի խորհուրդներին: Բայց պատահում է, երբ վիրահատությունից հետո երեխային մեկ ամիս անց բուժզննման են հրավիրում, ծնողները գնում են ու… գալիս 2 տարի հետո միայն: Այդ դեպքում ժամանակ ենք կորցնում և ցանկալի արդյունքի չենք հասնում: Հետադարձ կապը և խորհուրդներին հետևելը ամենակարևորն է, որ վիրահատության արդյունքը լավ լինի:</span></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b0%d5%a5%d5%bf%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%b7%d6%80%d5%bb%d5%a1%d5%b6/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Երեխայի վիրահատությանը պատրաստվելիս</title>
		<link>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab-%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%a8-%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d6%80%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%be%d5%a5%d5%ac%d5%ab%d5%bd/</link>
		<comments>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab-%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%a8-%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d6%80%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%be%d5%a5%d5%ac%d5%ab%d5%bd/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 07 Apr 2015 17:52:57 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Կարեն Քոլոյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Հոգեբանական]]></category>
		<category><![CDATA[բժիշկ]]></category>
		<category><![CDATA[երեխա]]></category>
		<category><![CDATA[խորհուրդներ]]></category>
		<category><![CDATA[ծնողներին]]></category>
		<category><![CDATA[հոգեբանական]]></category>
		<category><![CDATA[վիրահատություն]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://parents.disabilityinfo.am/?p=230</guid>
		<description><![CDATA[Կան դեպքեր, երբ երեխայի վիճակը ամբողջությամբ բուժելու կամ բարելավելու համար անպայման վիրահատական միջամտության կարիք կա: Կարևոր է, որ ծնողներն իրենց բալիկի հիվանդության, վիճակի, դժվարությունների մասին ինֆորմացիա ունենան: Հիմա բոլորը համակարգիչ ունեն, համացանցը հասանելի է բոլորին, և ծնողները կարող են կարդալ, հասկանալ, թե ի´նչ խնդիր ունի իրենց բալիկը, ի´նչ կարելի է անել երեխայի համար: Երբ ծնողը [...]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Կան դեպքեր, երբ երեխայի վիճակը ամբողջությամբ բուժելու կամ բարելավելու համար անպայման վիրահատական միջամտության կարիք կա: Կարևոր է, որ ծնողներն իրենց բալիկի հիվանդության, վիճակի, դժվարությունների մասին ինֆորմացիա ունենան: Հիմա բոլորը համակարգիչ ունեն, համացանցը հասանելի է բոլորին, և ծնողները կարող են կարդալ, հասկանալ, թե ի´նչ խնդիր ունի իրենց բալիկը, ի´նչ կարելի է անել երեխայի համար:</p>
<p style="text-align: justify;">Երբ ծնողը գալիս է բժշկի մոտ և պատկերացում չունի, թե ի´նչ խնդիր ունի երեխան, շատ դժվար է և՛ բժշկի, և՛ ծնողի համար, քանի որ ծնողի սպասելիքներն ու բժշկի հնարավորությունները հաճախ տարբեր են: Կարևոր է, որ ծնողն ու բժիշկն իրար հետ աշխատեն որպես մի թիմ, ոչ թե որպես անծանոթ մարդիկ, ովքեր հանդիպել են, որ ինչ-որ գործողություն անեն, վերջացնեն:</p>
<p style="text-align: justify;">Ծնողը պետք է իմանա, հասկանա, թե բժիշկն ի´նչ է անելու վիրահատության ժամանակ: Ես շատ հաճախ նկարում, գծում եմ ծնողների համար, գրքերից եմ ցույց տալիս, թե ի´նչ պետք է արվի: Եվ քանի որ աշխարհում շատ բժիշկներ կան, և ամեն ոք իր մոտեցումն ունի հարցի նկատմամբ, ծնողները պետք է տարբեր բժիշկների մոտ գնան, տարբեր կարծիքներ լսեն, փորձեն հասկանալ, թե ով է ավելի խելամիտ լուծում առաջարկում, և ապա նոր կողմնորոշվեն, թե որ բժշկին են նախընտրում: Ծնողն ինքը պետք է ամբողջ ինֆորմացիային տիրապետելով որոշում կայացնի, որովհետև երեխայի ապագա կյանքի հիմնական պատասխանատուն ծնողն է, ոչ թե բժիշկը: Տարիներ հետո բժիշկը գուցե չլինի, սակայն ծնողը միշտ երեխայի կողքին է և պետք է երեխային բացատրի, թե ինչո´ւ է այդ ճանապարհն ընտրել նրա համար:</p>
<p style="text-align: justify;">Եթե երեխաները որոշակի տարիքի են հասել և հասկանում են, թե ինչ է կատարվելու իրենց հետ, բժիշկն ու ծնողն միասին կամ առանձին պետք է երեխային բացատրեն, թե ինչ է կատարվելու իր հետ: Չի կարելի գիտակից երեխային խաբել: Երբ նրան առանց տեղեկացնելու բերում են հիվանդանոց, երեխային շոկի են ենթարկում: Նա չպետք է ապրի դա, որովհետև հոգեկան շոկը նրա վրա վատ ազդեցություն կթողնի: Երեխան պետք է պատրաստ լինի հոգեպես և ֆիզիկապես, պետք է պատրաստ լինի ցավ կրելու, հասկանա՝ ինչի´ է գնում: Եթե նա լավ է պատրաստված, հետվիրահատական շրջանն ավելի հեշտ կտանի:</p>
<p style="text-align: justify;">Եթե վիրահատվողը չափահաս մարդ է, որոշումը պետք է նրան թողնել: Գուցե ծնողի և բժիշկների համար նա երեխա է, սակայն արդեն չափահաս է ու ինքը պետք է որոշի, թե ինչպես է ուզում ապրել իր կյանքը: Օրինակ` երբ երեխան սկոլիոզ ունի` մեծ կորություն մեջքին, ծնողն ասում է, որ չպետք է վիրահատել, թանկ է, բարդ է, վտանգավոր է: Սակայն դա ծնողի կյանքը չէ, երեխայինն է: Նա պետք է ինքը որոշի ու ասի, թե ինչպես է ուզում ապրել: Հնարավոր է` նա պատրաստ է տանելու բարդությունները, գնալու իր նախընտրած ճանապարհով: Դրա համար շատ կարևոր է, որ ծնողը, պացիենտն ու բժիշկն աշխատեն որպես նույն կերպ մտածող ու նույն ցանկություններն ունեցող թիմ:</p>
<p style="text-align: justify;">Ծնողը կամ երեխան պետք է ինֆորմացիա ունենա, որ, օրինակ` մանկական ուղեղային կաթվածով երեխան ունի իր առավելագույնը, ու ինչ բժիշկ էլ լինի`չի կարող ավելին անել, քանի որ նրա վիճակը ավելին թույլ չի տալիս: Այնուհետև բժիշկն ինքը պետք է բացատրի, թե ի´նչ են անելու վիրահատության ընթացքում և ի´նչ արդյունքներ են սպասում: Ծնողը պետք է իրական պատկերացնի, թե ինչ է սպասում իր երեխային:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab-%d5%be%d5%ab%d6%80%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%bf%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%a8-%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d6%80%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%be%d5%a5%d5%ac%d5%ab%d5%bd/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
