Բոլորակ » Լաուրա Մովսիսյան https://parents.disabilityinfo.am Հաշմանդամություն ունեցող երեխաների ծնողների համար Wed, 09 Jan 2019 10:37:59 +0000 hy-AM hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.1.38 ՄՈՒԿ-ի երկրորդային բարդությունների նվազեցման կարևորության մասին https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/ https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/#comments Tue, 27 Oct 2015 11:20:50 +0000 http://parents.disabilityinfo.am/?p=631 Մանկական ուղեղային կաթված (ՄՈՒԿ) ունեցող երեխաների ծնողները պետք է հիշեն, որ բժիշկներն իրենց երեխաներին չեն բուժում՝ պարզապես հետևում են, որպեսզի հետագա երկրորդային բարդություններից հնարավորինս խուսափեն: Բանն այն է, որ ՄՈՒԿ-ն առաջանում է ներարգանդային շրջանում, ծննդաբերության ժամանակ ու հետագայում որևէ բան անել հնարավոր չէ: Բժիշկները կարող են նվազեցնել հաշմանդամության արտահայտվածությունն ու նպաստել երեխայի կայուն վիճակի պահպանմանը:

Նախ պետք է հասկանալ` երեխան ռիսկի խմբո՞ւմ է, թե՞ արդեն ՄՈՒԿ ունի: Ռիսկի խմբում են այն երեխաները, որոնք մինչև մեկ տարեկանը, օրինակ` նստելիս գլուխը միջին գծով ուղիղ չեն պահում, փոխարենը մեծ մասամբ մի կողմի վրա են պահում, կամ մի ձեռքը մյուսից պասիվ է պահում: Վերականգնողական վարժությունների միջոցով մասնագետներն օգնում են, որ երեխայի մոտ պաթոլոգիա չզարգանա:

Ծնողները նման նշաններ նկատելիս նախ պետք է դիմեն իրենց ընտանեկան բժշկին, որի տված ուղեգրի միջոցով արդեն կկարողանան համապատասխան մասնագետի ծառայություններին դիմել:

Շատ դեպքերում, երբ երեխայի մոտ թեթև բարդություններ են լինում, բժիշկները սովորեցնում ենք ծնողներին ինչ վարժություններ անել, ինչպես գրկել երեխային, որպեսզի ավելի չվնասի: Պետք է նշել, որ երեխային գրկելու ճիշտ և սխալ տարբերակներ կան: Մենք ծնողներին խորհուրդ ենք տալիս երեխային գրկելու փոխարեն նրանց կենգուրուի մեջ դնել: Եթե այդ տարիքն անցնում է, ապա երեխային պետք է այնպես գրկել, որ նա հենվի գրկողի կոնքին՝ բացված ոտքերով: Սրա նպատակը աճուկային հատվածի մկանների կարճացման հավանականության կանխումն է:

ՄՈՒԿ-ի զարգացման ռիսկային խմբի երեխաներին վերականգնողական բուժում նշանակելու նպատակը նրանց փուլային զարգացման խթանումն ու երկրորդային բարդությունների կանխարգելումն է: Երեխայի աճին զուգահեռ երկրորդային տարբեր խնդիրներ են զարգանում, և խնդիրը դրանք կանխելն է: Երկրորդային բարդությունների թվում է երեխայի կեցվածքի սխալ զարգացումը, որն ինքնըստինքյան արդեն կարող է առաջացնել ողնաշարի, ներքին օրգանների խնդիրներ:

Շատ կարևոր մի հանգամանք էլ կա, որ ծնողները պետք է հիշեն: Եթե երեխան 7 ամսական է ծնվել, հնարավոր է` 5 ամսականում չանի այն, ինչ անում են իր հասակակիցները, որովհետև շուտ է ծնվել ու դեռ պետք է զարգանա` լրացնելով բացը: Սակայն եթե 2 ամսից ավելի հետ է մնում իր հասակակիցներից, դա արդեն անհանգստանալու տեղիք պետք է տա: Նշենք նաև, որ այս նրբությունը պետք է հաշվի առնել մինչև 1 տարեկանը, դրանից հետո երեխան պետք է զարգանա 9 ամսական ծնված երեխաների պես:

]]> https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/feed/ 0 Երբ և ինչ կոշիկ հագցնել երեխաներին https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a2-%d6%87-%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%af%d5%b8%d5%b7%d5%ab%d5%af-%d5%b0%d5%a1%d5%a3%d6%81%d5%b6%d5%a5%d5%ac-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab%d5%b6/ https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a2-%d6%87-%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%af%d5%b8%d5%b7%d5%ab%d5%af-%d5%b0%d5%a1%d5%a3%d6%81%d5%b6%d5%a5%d5%ac-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab%d5%b6/#comments Fri, 10 Jul 2015 13:24:46 +0000 http://parents.disabilityinfo.am/?p=524 Երեխային կոշիկ հագցնելու ժամանակը գալիս է նրա կանգնել կարողանալուն զուգահեռ: Երբ երեխան սկսում է կանգնել, առաջին քայլերն է կատարում, պետք է արդեն նրան կոշիկ հագցնել: Սովորաբար երեխաները սկսում են կանգնելու և քայլելու փորձեր կատարել 9-10 ամսականից:

Վերջին տարիներին ծնողները համատարած ձգտում են երեխաներին օրթոպեդիկ կոշիկ հագցնել: Սակայն երեխան չպետք է օրթոպեդիկ կոշիկ հագնի, եթե հատուկ ցուցում չկա: «Օրթոպեդիկ» բառն ինքնին խնդրի մասին է հուշում, քանի որ բժշկական տերմին է: Նոր քայլող երեխան պետք է նորմալ, սովորական կոշիկ հագնի, որն ամուր կլինի, պինդ կգրկի երեխայի կրունկը, փոքր սուպինատոր կունենա և որակյալ, շնչող կլինի: Պետք է նշել, որ կոշիկի կապիչներով լինել-չլինելը ևս նշանակություն չունի, այն պարզապես պետք է երեխայի ոտքին հարմար լինի:

Օրթոպեդիկ կոշիկի մեջ երեխայի թաթի դիրքը չես կարող տեսնել, ու դա ջայլամի քաղաքականության պես է` չես տեսնում, և թվում է` ամեն ինչ կարգին է: Օրթոպեդիկ կոշիկները որևէ կերպ չեն կարող խնդիր չունեցող երեխային օգնել լավ, ճիշտ քայլելու շատ պարզ պատճառով` դրանք օգնում են արդեն խնդրի առկայության դեպքում:

Կոշիիկներ

Օրթոպեդիկ կոշիկ ընտրելիս բազմաթիվ գործոններ պետք է հաշվի առնել, իսկ ծնողն առանց մասնագետի պարզապես չի կարող ճիշտ կողմնորոշվել: Պետք է հասկանալ, թե տվյալ երեխայի դեպքում կոշիկի ճնշումը որտեղ պետք է կենտրոնացած լինի, ինչ չափսի սուպինատոր պետք է լինի և որ մասում: Հարկ չկա առանց պատճառի մեծ գումար ծախսել ու օրթոպեդիկ կոշիկ գնել:

Օրթոպեդիկ-կոշիկներԻնչ վերաբերում է հարթաթաթությունը կանխելուն, այդ պարագայում ևս օրթոպեդիկ կոշիկը փրկություն չէ: Մինչև 3 տարեկանը հարթաթաթության մասին խոսք չի կարող լինել: Նորմալ է, որ երեխայի ոտքի տակ բարձիկներ պետք է լինեն: Դրանք միայն երեք տարեկանից հետո են ներքաշվում, և սկսում է զարգանալ երկայնական աղեղը: Չի կարելի այս հարցը շահարկելով առաջ տանել օրթոպեդիկ կոշիկների գաղափարը:

Մանկական ուղեղային կաթված ունեցող երեխաների պարագայում անհրաժեշտության դեպքում, եթե հարկ կա ոտքն ամուր, 90 աստիճանի տակ պահելու, ապա օրթեզներ են նշանակվում, որոնք անվճար տրամադրվում են պետության կողմից: Օրթեզները հատուկ պատրաստվում են յուրաքանչյուր երեխայի ոտքի չափսով և այն կարելի է հագնել սովորական կապիչներով կոշիկների մեջ:

]]> https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a2-%d6%87-%d5%ab%d5%b6%d5%b9-%d5%af%d5%b8%d5%b7%d5%ab%d5%af-%d5%b0%d5%a1%d5%a3%d6%81%d5%b6%d5%a5%d5%ac-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab%d5%b6/feed/ 0 Երեխային բարուրելու հիմնական վնասները https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%b8%d6%82%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%ab%d5%b4%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%b6%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a5/ https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%b8%d6%82%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%ab%d5%b4%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%b6%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a5/#comments Tue, 07 Apr 2015 16:57:38 +0000 http://parents.disabilityinfo.am/?p=239 Եթե տարիներ առաջ բոլոր երեխաներին բարուրում էին` պատճառաբանելով, թե դա նպաստում է ուղիղ ոտքեր ունենալուն, ապա այսօր պետք է նկատի ունենալ, որ դա կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ երեխայի ֆիզիկական և հոգեբանական զարգացման վրա: Բարուր անելը շատ վնասակար է: Տատիկները ասում են, որ բարուր անելը ուղիղ ոտքեր ունենալու համար է, ինչպես երկարավզիկ են անում՝ երկար վիզ ունենալու համար: Բայց ոտքերը ծռվում են, երբ երեխան D վիտամինի պակաս ունի, չհաշված գենետիկական նախատրամադրվածությունը:

Բարուրի հիմնական վտանգը կոնքազդրային հոդախախտի առաջացումն է: Լավ զարգացած կոնքազդրային հոդը պետք է լինի զատման մեջ՝ և՛ փոսիկը, և՛ գլխիկը: Բարուր անելիս միացնում ենք երեխայի ոտքերը և արհեստական դուրս ենք բերում հոդագլխիկը հոդափոսիկից, մանավանդ եթե թույլ է զարգացած: Հիմա տակդիր հագցնելը լավ է, որովհետև տակդիրները հոդը զատման մեջ են պահում և թույլ են տալիս, որ զարգանա և՛ հոդափոսիկը, և՛ հոդագլխիկը:

Հաճախ տատիկներն ասում են. «Բա ինչո՞ւ իմ երեխաների մոտ չի եղել, ես բարուր եմ արել»: Ասում եմ՝ ձեր բախտը բերել է, որ երեխաները թերզարգացած հոդ չեն ունեցել:

Այսօր կան սոնոգրաֆիայի սարքեր, որոնք ներարգանդային կյանքում տեսնում են հոդի վիճակը, եթե դիսպլազիա՝ զարգացման խանգարում կա, նախքան երեխայի ծնվելը հայտնի է դառնում, և այդ երեխաներին ավելի մեծ օրթոպեդիկ ուշադրություն են դարձնում, զատումը մեծ են տալիս: Բարուրը բացարձակապես կապ չունի ողնաշարի, գլուխն ուղիղ պահելու հետ: Գլուխն ուղիղ պահում են, երբ մկանները զարգանում են, իսկ դրա համար ժամանակ է պետք:

Կարևոր է հիշել, որ բարուրն ազդում է նաև հոգեվիճակի վրա. երեխաներն ավելի ընկճված և ավելի կոմպլեքսավորված են լինում դրա հետևանքով:

]]> https://parents.disabilityinfo.am/%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%b8%d6%82%d6%80%d5%a5%d5%ac%d5%b8%d6%82-%d5%b0%d5%ab%d5%b4%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%be%d5%b6%d5%a1%d5%bd%d5%b6%d5%a5/feed/ 0 Սայլակների և քայլակների ընտրության մասին https://parents.disabilityinfo.am/%d5%bd%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d6%87-%d6%84%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%b4/ https://parents.disabilityinfo.am/%d5%bd%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d6%87-%d6%84%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%b4/#comments Tue, 07 Apr 2015 16:34:12 +0000 http://parents.disabilityinfo.am/?p=244 Մանկասայլակը և քայլակը երեխայի զարգացման ու առողջության հարցում կարևոր նշանակություն ունեն: Ի՞նչ սայլակ է պետք ընտրել և ե՞րբ է ճիշտ, որ երեխան օգտվի քայլակից:

Մանկասայլակի համար ամենակարևորն այն է, որ մակերեսը շնչող լինի: Մանկասայլակում երեխան պետք է կիսանստած լինի, ոտքերը պետք է ունենան հենման մակերես, որ երեխան սահելով դուրս չգա, կողքերը ապահով լինեն: Պառկած դիրքը ամենավատն է երեխայի համար, որովհետև այդ դեպքում նա միայն առաստաղին է նայում և ինֆորմացիա չի ստանում, ամբողջ օրը նույն կետին է նայում, լավագույն դեպքում՝ կախված խաղալիքին: Իսկ նա պետք է նայի մայրիկին, հայրիկին, քույրիկին և եղբորը, տեսնի, որ զարգանա:

Եթե երեխան մանկական ուղեղային կաթված, մկանային թուլություն ունի, հաշմանդամի սայլակը սխալ դիրքով նստեցնելու դեպքում ժամանակի ընթացքում կարող է ողնաշարի թեքություն առաջացնել:

Քայլակի դեպքում ավելի բարդ է: Երբ երեխան նոր է սկսում քայլել, սկսում է թաթերի վրա քայլ անել: Երեխային պետք է դնել քայլակի մեջ այն տարիքում, երբ նա սկսում է կանգնել, ոչ ավելի շուտ, օրինակ՝ 5-6 ամսականում: Երբ սկսում է կանգնել, արդեն կարողանում է բռնված քայլել, քայլակի կարիք այլևս չի լինում: Ծնողներին չի կարելի մեղադրել, որովհետև երբեմն նրանք շատ զբաղված են լինում, իսկ քայլակով երեխաներն ավելի ինքնուրույն են: Երեխան շարժվում է քայլակում, ուրախ է, բայց հետո ոտնաթաթերն են դեֆորմացվում: Այդ պատճառով պետք է միայն համապատասխան տարիքում՝ 9-10 ամսականում, երեխաներին դնել քայլակ:

]]> https://parents.disabilityinfo.am/%d5%bd%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d6%87-%d6%84%d5%a1%d5%b5%d5%ac%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%b4/feed/ 0