<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Բոլորակ &#187; Հղիության և ծննդաբերության</title>
	<atom:link href="https://parents.disabilityinfo.am/category/%d5%b0%d5%b2%d5%ab%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d6%87-%d5%ae%d5%b6%d5%b6%d5%a4%d5%a1%d5%a2%d5%a5%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://parents.disabilityinfo.am</link>
	<description>Հաշմանդամություն ունեցող երեխաների ծնողների համար</description>
	<lastBuildDate>Wed, 09 Jan 2019 10:37:59 +0000</lastBuildDate>
	<language>hy-AM</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=4.1.38</generator>
	<item>
		<title>ՄՈՒԿ-ի երկրորդային բարդությունների նվազեցման կարևորության մասին</title>
		<link>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/</link>
		<comments>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 27 Oct 2015 11:20:50 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Լաուրա Մովսիսյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Առողջապահական]]></category>
		<category><![CDATA[Հղիության և ծննդաբերության]]></category>
		<category><![CDATA[Տեղաշարժվելու դժվարություն]]></category>
		<category><![CDATA[բժիշկ]]></category>
		<category><![CDATA[Մանկական ուղեղային կաթված]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://parents.disabilityinfo.am/?p=631</guid>
		<description><![CDATA[Մանկական ուղեղային կաթված (ՄՈՒԿ) ունեցող երեխաների ծնողները պետք է հիշեն, որ բժիշկներն իրենց երեխաներին չեն բուժում՝ պարզապես հետևում են, որպեսզի հետագա երկրորդային բարդություններից հնարավորինս խուսափեն: Բանն այն է, որ ՄՈՒԿ-ն առաջանում է ներարգանդային շրջանում, ծննդաբերության ժամանակ ու հետագայում որևէ բան անել հնարավոր չէ: Բժիշկները կարող են նվազեցնել հաշմանդամության արտահայտվածությունն ու նպաստել երեխայի կայուն վիճակի պահպանմանը: [...]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Մանկական ուղեղային կաթված (ՄՈՒԿ) ունեցող երեխաների ծնողները պետք է հիշեն, որ բժիշկներն իրենց երեխաներին չեն բուժում՝ պարզապես հետևում են, որպեսզի հետագա երկրորդային բարդություններից հնարավորինս խուսափեն: Բանն այն է, որ ՄՈՒԿ-ն առաջանում է ներարգանդային շրջանում, ծննդաբերության ժամանակ ու հետագայում որևէ բան անել հնարավոր չէ: Բժիշկները կարող են նվազեցնել հաշմանդամության արտահայտվածությունն ու նպաստել երեխայի կայուն վիճակի պահպանմանը:</p>
<p style="text-align: justify;">Նախ պետք է հասկանալ` երեխան ռիսկի խմբո՞ւմ է, թե՞ արդեն ՄՈՒԿ ունի: Ռիսկի խմբում են այն երեխաները, որոնք մինչև մեկ տարեկանը, օրինակ` նստելիս գլուխը միջին գծով ուղիղ չեն պահում, փոխարենը մեծ մասամբ մի կողմի վրա են պահում, կամ մի ձեռքը մյուսից պասիվ է պահում: Վերականգնողական վարժությունների միջոցով մասնագետներն օգնում են, որ երեխայի մոտ պաթոլոգիա չզարգանա:</p>
<p style="text-align: justify;">Ծնողները նման նշաններ նկատելիս նախ պետք է դիմեն իրենց ընտանեկան բժշկին, որի տված ուղեգրի միջոցով արդեն կկարողանան համապատասխան մասնագետի ծառայություններին դիմել:</p>
<p style="text-align: justify;">Շատ դեպքերում, երբ երեխայի մոտ թեթև բարդություններ են լինում, բժիշկները սովորեցնում ենք ծնողներին ինչ վարժություններ անել, ինչպես գրկել երեխային, որպեսզի ավելի չվնասի: Պետք է նշել, որ երեխային գրկելու ճիշտ և սխալ տարբերակներ կան: Մենք ծնողներին խորհուրդ ենք տալիս երեխային գրկելու փոխարեն նրանց կենգուրուի մեջ դնել: Եթե այդ տարիքն անցնում է, ապա երեխային պետք է այնպես գրկել, որ նա հենվի գրկողի կոնքին՝ բացված ոտքերով: Սրա նպատակը աճուկային հատվածի մկանների կարճացման հավանականության կանխումն է:</p>
<p style="text-align: justify;">ՄՈՒԿ-ի զարգացման ռիսկային խմբի երեխաներին վերականգնողական բուժում նշանակելու նպատակը նրանց փուլային զարգացման խթանումն ու երկրորդային բարդությունների կանխարգելումն է: Երեխայի աճին զուգահեռ երկրորդային տարբեր խնդիրներ են զարգանում, և խնդիրը դրանք կանխելն է: Երկրորդային բարդությունների թվում է երեխայի կեցվածքի սխալ զարգացումը, որն ինքնըստինքյան արդեն կարող է առաջացնել ողնաշարի, ներքին օրգանների խնդիրներ:</p>
<p style="text-align: justify;">Շատ կարևոր մի հանգամանք էլ կա, որ ծնողները պետք է հիշեն: Եթե երեխան 7 ամսական է ծնվել, հնարավոր է` 5 ամսականում չանի այն, ինչ անում են իր հասակակիցները, որովհետև շուտ է ծնվել ու դեռ պետք է զարգանա` լրացնելով բացը: Սակայն եթե 2 ամսից ավելի հետ է մնում իր հասակակիցներից, դա արդեն անհանգստանալու տեղիք պետք է տա: Նշենք նաև, որ այս նրբությունը պետք է հաշվի առնել մինչև 1 տարեկանը, դրանից հետո երեխան պետք է զարգանա 9 ամսական ծնված երեխաների պես:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b4%d5%b8%d6%82%d5%af-%d5%ab-%d5%a5%d6%80%d5%af%d6%80%d5%b8%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a2%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b6/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Նոր երեխա ընտանիքում</title>
		<link>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d5%ab%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/</link>
		<comments>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d5%ab%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 07 Apr 2015 16:39:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[Արմինե Սահակյան]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Ծնողական]]></category>
		<category><![CDATA[Հղիության և ծննդաբերության]]></category>
		<category><![CDATA[խորհուրդներ]]></category>
		<category><![CDATA[կին]]></category>
		<category><![CDATA[հաշմանդամություն]]></category>
		<category><![CDATA[հղիություն]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://parents.disabilityinfo.am/?p=251</guid>
		<description><![CDATA[Աղջիկս 11 տարեկան էր, տղաս, ով հաշմանդամություն ուներ, 6 տարեկան, երբ իմացա, որ երրորդ երեխային եմ սպասում: Ասել, որ խուճապի մեջ էի, նշանակում է ոչինչ չասել: Այնքան էի տարված տղայիս խնդիրներով, ամբողջ ժամանակս տրամադրում էի նրան և ինձ զգում էի ասես հանցագործ, դավաճան մեկը, ով դավաճանում է իր փոքրիկին, երեխային, ով այնքան ունի իմ կարիքը: [...]]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;">Աղջիկս 11 տարեկան էր, տղաս, ով հաշմանդամություն ուներ, 6 տարեկան, երբ իմացա, որ երրորդ երեխային եմ սպասում: Ասել, որ խուճապի մեջ էի, նշանակում է ոչինչ չասել: Այնքան էի տարված տղայիս խնդիրներով, ամբողջ ժամանակս տրամադրում էի նրան և ինձ զգում էի ասես հանցագործ, դավաճան մեկը, ով դավաճանում է իր փոքրիկին, երեխային, ով այնքան ունի իմ կարիքը:</p>
<p style="text-align: justify;">Իմ մեջ սկսեց կռիվ տալ երկու անձ` մեկը, ով դավաճանում էր իր երեխային, մյուսը, ով չէր կարող հրաժարվել իր սրտի տակ բաբախող սրտիկից: Մյուս կողմից էլ այն կարծրատիպը, թե այլևս չեմ կարող առողջ երեխա ունենալ: Եվ այսպես շարունակ՝ մտքեր, մտավախություններ:</p>
<p style="text-align: justify;">Քիչ էր այն մարդկանց թիվը, ում դրական կարծիքն անչափ կարևոր էր ինձ համար: Բայց ամենակարևոր մարդու կարծիքն ու երրորդ երեխա ունենալու մեծ ցանկությունն ինձ սթափեցրեցին: Ամուսնուս հետ միասին որոշեցինք, որ մենք ունենալու ենք այս երեխային՝ ինչ էլ լինի:</p>
<p style="text-align: justify;">Փորձությունները շարունակվում էին… Դժվարագույն հղիություն, բայց կողքիս էր ամուսինս, ով երեխայի նման խնամում էր ինձ: Ասես առաջին անգամ էինք ծնող դառնալու, որովհետև կայացրել էինք շատ լուրջ և պատասխանատու որոշում, իսկ մեր բոլոր մյուս ծրագրերն ու հեռանկարները մի պահ հետին պլան էին մղվել: Ընտանիքի բոլոր անդամների ուշադրությունն ինձ վրա էր սևեռված: Պարապմունքների գնում էինք երեքով, ամուսինս ինձ էր տանում, ես` տղայիս: Մինչև եկավ այդ օրը, որն ամբողջովին փոխելու էր ինձ, մեր ընտանիքը…</p>
<p style="text-align: justify;">Ծնվեց իմ երրորդ բալիկը: Աշխարհն ասես փոխվեց մեկ վայրկյանում: Ուրախության աննկարագրելի պահեր, որոնք գլխիս թափվեցին: Հիշում եմ երեխաներիս ուրախությունը: Նոր էջ սկսվեց մեր կյանքում: Տղաս ասես միանգամից մեծացավ: Քանի որ նա վարքային խնդիրներ ուներ և շատ ակտիվ էր, բոլորն առաջինը հարց էին տալիս`«Հրաչյան ո՞նց է վերաբերվում եղբորը, հո չի՞ վնասում նրան»: Ո´չ, նա խնամում էր փոքրիկ եղբորը, երբ ես զբաղված էի լինում, շատ նուրբ ու քնքշանքով օրորում էր նրան, երբ լաց էր լինում, անմիջապես կանչում էր ինձ: Մի խոսքով, հոգ էր տանում նա, ում մասին միշտ մենք էինք հոգ տանում: Ես սկսեցի արդեն ավելի հանգիստ վերաբերվել նրա խնդիրներին, ու խնդիրներն ասես սկսեցին ավելի հեշտ լուծվել:</p>
<p style="text-align: justify;">Հիմա ժամանակ է անցել, և ես չեմ դադարում մտածել, որ ամենաճիշտ որոշումը, որ կայացրեցի, երրորդ փոքրիկիս լույս աշխարհ բերելն էր: Նրանք հիմա երեքն են, միասին են, հոգ են տանում միմյանց մասին, բոլորն էլ հավասար պարտականություններ ու իրավունքներ ունեն, վիճում են, խաղում են միասին: Մենք որպես ծնող ամեն ինչ անում ենք, որ նրանք սիրեն ու հարգեն միմյանց, հավասար հոգ տանեն մեկը մյուսին. որովհետև դրա կարիքն ունեն բոլորը, և եթե օգնության կարիք կա, բոլորս պիտի օգնենք այն մեկին, ով ընտանիքում դրա կարիքն ամենաշատն ունի:</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>https://parents.disabilityinfo.am/%d5%b6%d5%b8%d6%80-%d5%a5%d6%80%d5%a5%d5%ad%d5%a1-%d5%a8%d5%b6%d5%bf%d5%a1%d5%b6%d5%ab%d6%84%d5%b8%d6%82%d5%b4/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
